5e elftal boekt monsterzege

Na de ruime thuisoverwinning van twee weken geleden en een weekje rust mochten we afgelopen zondag wederom thuis aantreden, nu tegen VIOD 8. Het vertrouwen bij de spelersraad bleek groot want er werd zelfs besloten om op deze zondag alvast een kampioensfoto te maken. Uiteindelijk werd deze fotoshoot kort voor tijd toch maar geannuleerd, mogelijk omdat de mussen van het dak spoelden, al vermoed Witheet dat we voor een elftalfoto een te ‘brede’ selectie hebben en dan te bedenken dat Silly Velz en Jordi niet eens aanwezig waren. Twan was er deze wedstrijd ook niet en zo werd de hele week al gespeculeerd wie er nu als aanvoerder zou worden aangewezen. Uiteindelijk bleek het Bronkie te zijn, die naar buiten toe oogde alsof hem dat niet zoveel deed, maar zijn invulling van de zaterdagavond deed anders vermoeden.

Naar de beweegredenen van de spelersraad om Bronkie aanvoerder te maken blijft het gissen. Het kan zijn dat ze gekozen hebben voor een routinier met veel ervaring, een goed tactisch inzicht en die ook nog zijn medespelers kan motiveren, maar volgens Witheet is hij slechts gekozen omdat hij nou eenmaal de oudste is. Menno was na de vorige wedstrijd, waarin hij twee keer scoorde, ook deze thuiswedstrijd weer van de partij. Na één goede wedstrijd vond hij het blijkbaar nodig om vanaf nu gedurende de wedstrijd een haarband te gaan dragen. De laatste die dat in ons elftal deed, heeft het bij ons niet lang volgehouden en is inmiddels volledig in de anonimiteit verdwenen. Vandaag was daar dan eindelijk ook het debuut van Devil Davy. Hij speelt niet op kunstgras, maar alleen op het echte spul en GSV’38 is gelukkig voor hem één van de weinige clubs die nog geen kunstgrasvelden heeft. Zijn eerste balcontact (of niet) in 8 jaar leverde meteen een vrije trap tegen op en vervolgens vlogen de tegenstanders en de pollen gras je weer om de oren, heerlijk, alsof hij nooit weggeweest is.

Misschien lag het toch aan de aanvoerdersband, maar nadat Bronkie vlak voor aanvang van de wedstrijd er nog eens op hamerde dat we scherp moesten beginnen en het liefst zo snel mogelijk moesten scoren, stond na 15 seconden de voorsprong al op het bord. Eén diepe bal op Jelle die in drie pogingen de bal niet voorbij de doelman kreeg, waarna Menno de afvallende bal vervolgens rustig binnenschoof (1-0). Twee minuten later was daar wederom Jelle, die nu verstandig breed legde op Michiel die vervolgens simpel scoorde (2-0). Binnen tien minuten was het opnieuw Menno die een bal onderschepte en bijna vanaf de achterlijn uit een moeilijke hoek toch de doelman verschalkte (3-0). Het duurde vrij lang voordat we de score konden uitbreiden, in de 28e minuut was het Remco (gehuurd) die een fraai afstandsschot had, die door de doelman ternauwernood gestopt werd, maar Michiel was er als de kippen bij om de rebound in het doel te pantoffelen (4-0). Helaas moest Menno het strijdtoneel al vroeg verlaten met een schijnbaar vervelende hamstringblessure, nu maar hopen dat hij snel herstelt want we hebben hem hard nodig voor het voetbal de gezelligheid. Remco stuurde Bassie met een splijtende pass alleen richting doelman, maar hij heeft een iets kleiner motortje dan zijn grote bruur en werd nog voor hij gevaarlijk kon worden ingehaald. Vanaf de kant constateerde de geblesseerde Lars Uphill, nadat hij de tegenstander een tijdje geanalyseerd had, dat Bassie daar eigenlijk heel goed bij zou passen. Toch kreeg Bassie een nieuwe kans, na wat overdreven gepingel van zijn kant werd hij in de zestien onderuitgehaald en verdiende zo een strafschop, die hij vervolgens van Michiel afsnoepte, maar wel goed binnenschoot (5-0). Remco had er zin in en kwam weer met een prachtige assist, nu dwars door het midden op de vrijstaande Jelle die zuiver afrondde (6-0). Na een goede voorzet van Michiel mocht Jelle ook de 7-0 binnen leggen. De doelman van VIOD deed ook geregeld een duit in ons zakje en schoof de bal zomaar bij Michiel in de voeten, die dit kadootje welwillend aannam

en zo zijn hattrick al voor de rust te pakken had (8-0). Jelle wist in zijn helft (de afwas bij ’t Schop stond alweer te wachten) ook zijn hattrick te voltooien door een hoekschop van Bassie in te tikken en de ruststand op 9-0 te bepalen.

Na de rust kwam Drammer Bram voor Willem Wartaal op de voorstopperplaats en schoof Willem naar de spitspositie en Pellie maakte zijn debuut op het middenveld. Bram stuurde al snel een diepe bal richting Michiel die simpel breed legde en Bassie zo voor de dubbele cijfers kon zorgen (10-0). Michiel werd even later onderuit geschoffeld in de zestienmeter en nam de strafschop nu maar zelf, deze werd zwak ingeschoten maar zorgde wel voor de (11-0). Even later mocht Michiel weer een treffer aantekenen, nu vanuit een assist van Willem, opnieuw matig geraakt, maar nog slechter gekeept (12-0). Willem pakte even later ook zijn goaltje mee uit een goede pass van Bassie (13-0). Baco Ari had de vorige wedstrijd de nul gehouden en is gek op clean sheets, die heeft hij thuis, nu hij op zichzelf woont, zondagochtend nooit meer. Helaas moest die toch een tegentreffer incasseren, waarschijnlijk was hij gaandeweg de wedstrijd een beetje ingekakt toen een tegenstander uit een vrije trap de bal plots binnen mocht koppen (13-1). Onze achterhoede kon zich naar het einde toe niet meer inhouden en wilden ook wel eens een keer scoren, eerst was het Teun die met de borst een bal onderschepte en vervolgens met een fraaie, harde, droge schuiver binnen pegelde (14-1). Daarna maakte Bassie na een fraaie individuele actie ook zijn hattrick compleet (15-1). Voorstopper Bram wilde ook scoren en schoot na een goede pass van Michiel de bal loepzuiver richting rechterkruising, maar voor deze ene keer steeg de doelman letterlijk boven zichzelf uit en tikte de bal uit de kruising. Het was slechts uitstel van executie, want de daaropvolgende corner werd door onze Bram alsnog op fraaie wijze achter de doelman gekopt (16-1), waarna Bassie weer aan de beurt was, die een wederom goede steekbal van Remco simpel binnenliep (17-1). De inmiddels ingedommelde Baco Ari moest nog een wanhoopschot incasseren (17-2), waarna Willem een slecht schot nog slechter verwerkt zag worden door de inmiddels op aarde teruggekeerde doelman en zo bracht hij de eindstand op 18-2. Na de wedstrijd twijfelde Michiel hoe vaak hij gescoord had, maar gelukkig houdt Witheet alles voor hem bij, al betekent dat niet automatisch dat het ook klopt!

Nou vooruit, deze is voor Michiel!