Jeugdig 4e elftal laat GVA 4 kansloos.

Deze zondag moesten we wederom een uitwedstrijd spelen, nu tegen GVA 4 uit Doornenburg. Dit was blijkbaar voor veel chauffeurs een (IJssel)brug te ver, maar uiteindelijk wisten we ons met dertien personen toch in drie auto’s te proppen en waren we dan ook heel blij dat Jordi deze zondag niet aanwezig was. Nadat we de dijkencross zonder kleerscheuren doorgekomen waren arriveerden we op tijd op Sportpark de Vijzel. Aangezien de afmeldingen, ondanks het goede weer, bij Willem blijven binnenstromen had hij voor deze zondag een blik jeugdspelers opengetrokken. Op doel de jonge Kyan, die hij nog net voor de neus van het 3^e en 1^e elftal had weggekaapt. Kyan nam de plaats in van de geblesseerde Baco Ari, die echter ’s middags weer hersteld was en als tweede keeper op de bank zou plaatsnemen bij de thuiswedstrijd van het 1^e elftal (?). Onze voorhoede bestond uit twee jonge, zeer snelle buitenspelers Linus en Jens, aangevuld met onze senior Michiel, die vroeger ook best snel was. Witheet was blij dat Baco Ari de taken van Jordi wilde overnemen, maar vond dat hij dat wat te letterlijk nam, hij zag hem alleen maar eten. Jordi kan dan ook eten wat hij maar wil, die wordt maar niet groter. Teun had voor de wedstrijd in de kleedkamer even goed gebruik gemaakt van het toilet maar kwam er, vooral voor ons, te laat achter dat er wel papier was maar geen pleeborstel, andersom was dat vervelender en pijnlijker geweest. Willem Wartaal en Kees Kramp mochten beiden op de reservebank plaatsnemen, misschien kwam dat omdat ze die ochtend thuis voor dezelfde voorbereiding gekozen hadden. In de eerste minuten kwamen de backs van onze tegenstander er snel achter dat ze een zware wedstrijd tegemoet gingen, Linus en Jens waren regelmatig veel te rap voor hun directe tegenstander en het was dan ook een kwestie van tijd voordat dat tot resultaat zou leiden. Linus kon alleen met een overtreding afgestopt worden en Donny legde de vrije trap feilloos op het hoofd van de geheel vrijstaande Bram die zuiver binnenkopte (0-1). Als laatste man, bracht hij zijn doelpuntentotaal zo op twee, dat zijn er twee keer zoveel als onze spits Jelle, die afwezig was en nu vooral bezig is met het verbeteren van zijn traptechniek.

Niet veel later was het wederom Bram die nu op het middenveld een duel uitvocht en deze ook nog won en Linus vervolgens alleen voor de doelman zette, die redde zijn inzet nog, maar de rebound was voor de attente Donny (0-2).  Aan de rechterkant was het de nog jongere Jens (15) die behoorlijk op de brommer was en nadat hij de linksback voor de zoveelste keer zijn hielen had laten zien, trok hij de bal terug op Michiel die de bal langs de doelman streepte (0-3). Jens scoorde nog uit buitenspel, waarna uit het niets de aanvoerder van GVA, van een behoorlijke afstand, uit de draai de bal hard en fraai in de verre hoek schoot (1-3). Deze stand bleek uiteindelijk ook de ruststand te zijn, al had Jens, schot op de keeper, en Roelie, van heel dichtbij met de borst naast, daar nog wat aan kunnen doen. Tijdens de rust besloot Sven in onze kleedkamer ook even een Teuntje te doen, wat ons allemaal deed besluiten om de pauze dan maar buiten door te brengen.

 

Na de rust was de wedstrijd al snel beslist doordat Linus vanaf de linkerkant de bal feilloos langs de doelman in de verre hoek deponeerde (1-4). Het regende toen nog niet, maar wel veel kansen, edoch Michiel scoorde slechts vanuit buitenspel, Jens schoot via de doelman over en Donny deed dat voor een leeg doel ook. Aan de overkant deed onze Lars er alles aan om de wedstrijd nog spannend te maken, maar de tegenstander wilde maar geen gebruik maken van zijn soms lachwekkende missers. Het begon inmiddels lichtjes te regenen en Michiel zag de bui al hangen en besloot snel te wisselen. Silly Velz mocht voor hem invallen waarna direct de sluizen van de hemel boven Doornenburg opengingen en Sil en zijn kompanen in een gigantische hoosbui van regen en hagel terechtkwamen. Even dachten ze ook nog onweer te horen, maar het was slechts de bulderende lach van Michiel die lekker droog in de dug-out zat. Het voordeel was wel dat nu al onze spelers na de wedstrijd het shirtje eens een keer nat hadden, al was het dan misschien geen zweet. De scheidsrechter bleef maar op zijn klokje kijken terwijl het toch echt nog lang geen tijd was, maar blijkbaar had hij ook buienradar op dat uurwerk en na kort overleg met aanvoerder Twan floot hij, nadat Twan eerst nog even de 1-5 van hem mocht binnen knallen, twintig minuten te vroeg voor het definitieve einde van de wedstrijd. Wel lullig voor Sam die wilde net beginnen met warmlopen voor zijn invalbeurt. Op de terugweg bleek dat het inderdaad behoorlijk geregend had, Witheet zag zelfs in het voorbijgaan in iemands tuin bij het vogelhuisje een witvoorn aan de mezenbol knabbelen.