3e elftal niet opgewassen tegen Den Dam 2

Na de regenachtige wedstrijd van vorige week mochten we vandaag aantreden tegen het nog ongeslagen Den Dam 2 in Azewijn.

Als derde elftal zijn we de laatste tijd flink bezig om een representatief elftal op de been te brengen en nieuwe spelers naar onze club te halen. Voor velen was het afgelopen donderdag dan ook even schrikken toen één van onze meest gewilde spelers plotseling op het trainingsveld stond. Niemand minder dan Sven Schierboom! De afgelopen jaren kampte Sven met hamstringklachten, wat voor hem reden was om te stoppen met voetballen. Maar met veel geduld en meerdere pogingen is het ons toch gelukt om hem te overtuigen. Daarmee hebben we in potentie een uitstekende speler aan onze selectie toegevoegd. Nog voordat de training begonnen was, greep Sven al meerdere keren naar zijn hamstring. Uit voorzorg besloot hij de training dan ook niet af te maken. Het begin is er in ieder geval.

Vandaag stond er opnieuw een vroege uitwedstrijd op het programma. Helaas moesten we het doen zonder Corné. Waar we eerst dachten dat wij zijn nieuwe liefde waren, bleek niets minder waar. Hij had echter deze zondag iets belangrijkers op het programma staan en voor deze reden zijn wij de moeilijkste niet. Hiermee heeft Corné echter wel vaker gescoord buiten het veld, dan erop. Gelukkig konden we vandaag ook gebruikmaken van twee gastspelers. Althans, dat was de bedoeling. Gastspeler Marijn Krijnen liet zich voor de tweede keer op rij niet zien en heeft zich beiden keren ook niet afgemeld. Iets wat wij niet alleen als team maar ook als club zeer teleurstellend vinden. Gelukkig was onze andere gastspeler wel van de partij. Iemand waarop we wel kunnen bouwen, zowel binnen als buiten het veld namelijk: Melle. Ook hem willen we weer bedanken voor het meedoen.

Zo stonden we om 8:45 uur met goede zin op ons sportpark. Iedereen leek er fris uit te zien. Met nadruk op fris, want eenmaal aangekomen in Azewijn bleek er toch wat spanning te zijn. Waar de meeste spelers normaal gesproken last hebben van een zenuwplasje, leek het vandaag precies andersom. De ene na de andere speler moest nog even een grote boodschap doen. En dat in een kleedkamer waar alles gezellig dicht op elkaar zat, was dat geen pretje. Verdere details besparen we jullie.

Onze technische staf had voor vandaag gekozen voor de volgende formatie:

Voor het eerst dit seizoen begonnen we aan de wedstrijd zonder debutanten. Het bouwproces is nu dan ook écht begonnen. Al gaat dat buiten het veld voorlopig een stuk beter dan erop. Wij zijn dan ook een team dat speelt met een gedachte en precisie. Althans, dat is het plan. Vandaag was Douwe er voor het eerst dit seizoen weer bij. Hij had het de hele tijd over zijn ‘debuut bij het 3e’. Alleen was Douwe even vergeten dat hij vorige seizoen ook al in het derde zat, waardoor er officieel geen sprake was van een debuut. Dat het voor hem voelde als een debuut, is een ander verhaal. Hij had namelijk pas één keer getraind en dit was zijn eerste wedstrijd van het seizoen, voor velen was hij dan ook een nieuwe speler. Het was bovendien alweer onze vijfde wedstrijd en ook de vijfde keer dat er een nieuw centraal verdedigingsblok stond, vandaag was het de eer aan ‘nieuwkomer’ Douwe om samen met Mees het verdedigingsblok te vormen. Stabiliteit achterin blijft voorlopig een aandachtspuntje.

Trainer Eric nam voorafgaand aan de wedstrijd onze spits Chiel nog even apart. Wat daar precies besproken is, weten we niet. Maar Chiel speelde vervolgens een puike partij. Misschien moeten we volgende week alle elf spelers maar even apart nemen (één gesprek wel te verstaan)? Nadat het fluitsignaal in Azewijn klonk, bleek het opnieuw een bekend verhaal te worden. We kwamen prima mee en speelden goed mee met de tegenstander. Sterker nog, we kwamen zelfs tot kansen! Na ongeveer acht minuten kreeg onze gastspeler Melle de bal aangespeeld. Hij stuurde vervolgens Jarik diep. Jarik drong het zestienmetergebied binnen en schoot de bal keurig tegen de touwen 0-1! Den Dam was hiermee gewaarschuwd. Jarik kwam door zijn doelpunt bovendien op gelijke hoogte met onze andere gastspeler Pepijn op de topscorerslijst. Beide heren staan inmiddels op maar liefst twee doelpunten. De concurrentie om de topscorerstitel is losgebarsten!

Den Dam was hiermee gewaarschuwd en begon de druk op te voeren. Met de snelle voorhoede van Den Dam was het dan ook oppassen geblazen voor ons niet al te snelle achterhoede. Na een kleine twintig minuten werden de snelle aanvallers van Den Dam opnieuw diep gestuurd. Ditmaal wisten zij de kans wel te verzilveren en stond het 1-1. Jarik had vooraf al aangeven niet helemaal fit te zijn en uit voorzorg werd hij naar de kant gehaald. Zo kwam onder andere Ties binnen de lijnen en de minuten die hij speelde, speelde hij ook goed. Helaas hield ook Ties het niet lang vol. Na ongeveer vijf minuten kreeg hij eveneens last en moest hij alweer worden gewisseld. Den Dam bleef vervolgens maar komen. Nadat opnieuw een aanvaller diep werd gestuurd, kwam deze met veel snelheid op keeper Barry af. Barry kon weinig meer doen en de bal werd over hem heen gestift (2-1).

Met deze stand op het bord moesten we er opnieuw een wedstrijd van maken. Waar bij veel teams de tactiek ‘kick and rush’ wordt gehanteerd, is het bij ons meer ‘kick and hope’. De bal zo ver mogelijk naar voren trappen en hopen dat iemand er iets mee doet. Met deze tactiek kwamen we regelmatig tot aan het zestienmetergebied van Den Dam. Helaas ontbrak het aan echte kansen. Zo naderden we uiteindelijk de rust, met nog een kleine tien minuten te spelen. Met een doeltrap voor ons stonden de aanvallers van Den Dam alweer klaar om druk te zetten. De bal werd kort op Mees gespeeld, die onder druk Barry weer inspeelde. Met een al vallende speler van Den Dam in de buurt kreeg Mees de bal met een lob weer terug. Uiteindelijk bezweek hij onder de druk en tijdens het uitverdedigen kwam de bal bij een speler van Den Dam terecht. Die wist de fout genadeloos af te straffen (3-1).

We gingen dan ook rusten met een achterstand van twee doelpunten. Keeper Barry was zo van slag dat hij tijdens het pakken van de thee de warme thee over zichzelf heen liet vallen. Waar een keeper normaal gesproken moeite heeft met warme bitterballen, heeft onze keeper ook moeite met warme thee. De ruststand gaf echter een ietwat vertekend beeld. Het was namelijk helemaal niet zo slecht als de cijfers deden vermoeden. Na een paar ‘shout-outs’ verder en de nodige motiverende woorden moesten we fel aan de tweede helft beginnen. Passie en strijd, dat wilden we zien!

We kwamen goed uit de kleedkamer. Met een tactische wijziging werd onze snelle Jasper Nap op rechtsbuiten gezet. Na een lange bal werd hij direct aan het werk gezet. Jasper ging op de keeper af en koos uiteindelijk voor de vrijstaande Dylan. Met de 3-2 op de schoen werd deze kans helaas niet verzilverd. Dit bleek achteraf een waarschuwingsschot voor Den Dam. Want niet veel later maakten zij er 4-1 van.

Het derde elftal liet zich echter niet zomaar uit het veld slaan en gaf zich niet gewonnen. En gaf het alles wat we hebben, helaas ziet het er bij ons niet allemaal even goed uit. Maar de snelle voorhoede van Den Dam bleef onze verdediging bezighouden en kregen ze wel wat kansen. Uiteindelijk naar een diepe bal stond onze verdediging organisatorisch niet goed en werd dit goed uitgespeeld door Den Dam (5-1). Den Dam bleef hierna maar gaan.

Mick werd in de tweede helft naar de positie van linkshalf geschoven, daar was de puf inmiddels wel op en werd gewisseld. Het enige wat hij toen nog niet wist, en wij ook niet, was dat hij uiteindelijk nog het veld in moest. Alleen niet als veldspeler. Een aanvaller van Den Dam vond het namelijk nodig om als een kip zonder kop door te gaan op onze keeper Barry, terwijl die de bal al in zijn handen had. Barry had dusdanig veel last dat hij direct aangaf dat het zijn meniscus was. In Den Dam lijken dit soort acties er kennelijk bij te horen, aangezien de aanvaller ermee wegkwam zonder kaart en zonder waarschuwing van de scheidsrechter. Dit moment leidde bij ons tot de nodige frustratie. De actie leek nergens op en kwam er hier en daar een discussie. Uiteindelijk werd de discussie gesust met de wijze woorden: ‘Hé, je moet je dikke buik inhouden en je bek houden’ en ‘Zo praat je maar tegen je moeder, maar niet tegen mij’.

Maar goed, we moesten verder zonder keeper. En aangezien Mick onze enige ‘fitte’ speler op de bank was en in zijn jongere jaren weleens had gekeept, was dit onze enige oplossing. Met nog tien minuten op de klok moesten we er alles aan doen om de schade niet verder te laten oplopen. We schrokken zelfs een beetje van het optreden van Mick op doel. We hadden hem nog nooit zo hard tegen een bal zien trappen. Uiteindelijk wist Den Dam er nog 6-1 van te maken. Dit was tevens de eindstand.

We hebben vandaag opnieuw alles gegeven, maar het mocht helaas niet baten. Ondanks een goede start en een prima eerste helft konden we het verschil met Den Dam niet overbruggen. Schouders eronder, ervan leren en door naar volgende week! Aanstaande zondag staat namelijk de derby tegen Angerlo Vooruit 4, in Angerlo, op het programma. Een wedstrijd waarin we maar al te graag iets recht willen zetten. Zien we jullie daar?

Wil je niks missen van het 3e elftal volg ons dan op Instagram: @GSV38_3