Van de regen in de drup voor het 3e elftal

Na een vrij weekend mochten we vandaag eindelijk weer de wei in. Ditmaal stond de wedstrijd tegen SVGG 2 (Sport Vereniging Gedeon Garde) op het programma.

Voorafgaand aan de wedstrijd waren er nog de nodige twijfels over de inzetbaarheid van enkele spelers. Zo was Jasper naar ADE (Amsterdam Dance Event) geweest en was hij keurig om 08:00 uur thuis. Wat hij daar precies heeft uitgespookt, laten we voor nu maar even buiten beschouwing. Wonder boven wonder was hij ook nog eens keurig om 11:00 uur aanwezig. Vraag ons niet hoe, maar hij was er. Ook Mick hield zijn beschikbaarheid tot het laatste moment spannend. Hij had namelijk een feest in Leeuwarden dat tot 05:00 uur duurde. Maar ook Mick stond keurig op tijd op het sportpark. Hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen, weten we niet. Laten we het erop houden dat hij er was. Dat is al heel wat. Daarnaast ging dit weekend de wintertijd in. Dat betekent een uurtje extra slaap, of juist een uurtje langer doorzakken. We laten de keuze aan jullie. Jammer genoeg voor Twan was hij vandaag niet aanwezig. Beiden zijn behoeftes wat Twan maar al te graag doet.

Het was alweer even geleden dat iedereen op tijd aanwezig was én dat de volledige selectie er überhaupt stond. Een prestatie op zich! We konden ons dus zonder al te veel organisatorische problemen voorbereiden op de wedstrijd. Lex had vooraf ook nog aangegeven dat hij graag wat minder ‘negatief’ in het verslag wilde terugkomen. En kijk eens aan, vandaag was het voor het eerst dit seizoen zover. Lex had zich niet verslapen en was niet brak, laat staan nog dronken. De stijgende lijn is ingezet. We zijn benieuwd hoe lang hij deze vorm weet vast te houden.

In de wandelgangen hadden we al vernomen dat er vandaag teamfoto’s gemaakt zouden worden. Tijdens het omkleden had onze technische staf, bestaande uit Roel en Fenn, hier echter nog niets over gehoord. Dus deden we wat we het beste kunnen: de warming up beginnen en hopen dat de rest vanzelf goedkomt. Na de warming up bleek dat we toch nog op de foto moesten. Na een regenbui en met het gras inmiddels op het voorhoofd konden we alsnog plaatsnemen voor de camera. En eerlijk is eerlijk, wat staan we er knap op! Dat ligt natuurlijk niet aan de jongens die erop staan, maar volledig aan onze fotograaf. Bedankt daarvoor!

Onze technische staf had gekozen voor de volgende opstelling:

Nadat Jazz vorige wedstrijd zijn basisdebuut had gemaakt, was het vandaag de beurt aan zijn broer Hill Künne. Na jaren van afwezigheid maakte ook hij zijn rentree en dat deed die Hill goed. Daarnaast mochten we gebruikmaken van twee gastspelers: Melle en Mats. Beide heren bedankt voor het meedoen! Mats kreeg achterin de taak om de beruchte Twin Towers en de snackmuur te doen vergeten. Samen met Mees vormde hij het centrale verdedigingsduo M & M. Een duo om rekening mee te houden, al moest dat op het veld nog blijken. Voorafgaand aan de wedstrijd was de boodschap duidelijk: we moesten scherp en fel beginnen.

Deze zondag stond bij velen bekend als een ware ‘Super Sunday’. Met maar liefst drie thuiswedstrijden was er genoeg te beleven op het sportpark. Ook onze wedstrijd werd vooraf nog aangekondigd op de socials. Toen we eenmaal het veld betraden, schrokken we dan ook van de hoeveelheid supporters langs de lijn. Het leek wel alsof er helemaal niets op het spel stond!

Nadat scheidsrechter Geert had gefloten, konden we beginnen aan de wedstrijd. We startten prima en deden goed mee, maar echte kansen bleven uit. Dat vond Mats kennelijk ook, want hij besloot SVGG een handje te helpen. Matsie Matsoe had de bal in bezit rondom ons eigen zestienmetergebied. Door een miscommunicatie met keeper Barry en een aanvaller van Megchelen in zijn rug raakte Mats kennelijk even de weg kwijt. Hij liet zich verrassen en greep niet in, waardoor de aanvaller de bal eenvoudig in het doel kon werken (0-1).

Aan ons de taak om er weer een wedstrijd van te maken. We bleven ons best doen en Barry probeerde regelmatig Corné met een lange bal te bereiken. Helaas kwam de bal niet aan. Vervolgens kwam de bal na een ingooi van Megchelen bij een aanvaller van SVGG terecht. Die speelde de bal (met geluk aldus Mats) door de benen van Mats en kon vervolgens alleen op Barry af. De aanvaller bleef koel en maakte er 0-2 van. Zo gingen we rusten met een achterstand van twee doelpunten. Zowel GSV als SVGG wist in de eerste helft weinig grote kansen te creëren. Het verschil zat hem vooral in twee ongelukkige momenten aan onze kant.

In de rust was de boodschap duidelijk. We moesten voor elkaar blijven werken en vooral positief blijven. Er was nog genoeg tijd om iets aan de wedstrijd te doen.

Kleine Velz werd naar de positie van verdedigende middenvelder geschoven. Daar mocht hij de duels aangaan met een tegenstander van ongeveer twee bij twee. En die duels ging Kleine Velz zeker niet uit de weg. Of de tegenstander daar blij mee was, laten we in het midden. We begonnen ook goed aan de tweede helft en waren opnieuw minstens gelijkwaardig aan onze tegenstander. Het verhaal begon zich te herhalen. We speelden prima mee, maar de kansen bleven schaars.

Jarik was nog dichtbij met een schot, maar helaas vloog de bal net over het doel. Een waarschuwingsschot voor SVGG, dat daarna beter in de wedstrijd kwam. Echt gevaarlijk werden zij echter ook niet. Ook onze aanvaller Chiel kreeg op een gegeven moment de bal ter hoogte van de zijlijn en had iets gezien. Hij besloot de defensie van Megchelen te verrassen met een onverwacht schot. Of hij daarbij ook zichzelf wilde verrassen, weten we niet. De bal vloog in ieder geval over het doel. Gelukkig beschikken we over een vangnet, waardoor de bal toch nog het net wist te raken. Alleen jammer dat deze doelpunten niet meetellen. Chiel heeft de trekker overgehaald, maar er zat geen kogel in.

In de slotfase volgde nog een stevig mannelijk duel voor Kleine Velz. Hij bleef daarna met pijn aan zijn hoofd op de grond liggen. Gelukkig was papa Eric er snel bij om Ties weer op te peppen. Toen Ties eenmaal weer op zijn benen stond, kwam ook onze waterdrager Fenn aangesneld. Een beetje laat, maar hij was er tenminste. SVGG kreeg in de slotfase nog één kans. Een schot vanaf de rand van het zestienmetergebied werd echter knap gepakt door goalie Barry. Daarom staat hij ook op goal.

Helaas konden we het tij niet meer keren. Onze eerste thuisnederlaag is daarmee een feit (0-2). Het verdriet werd in de derde helft gelukkig vakkundig weggedronken. Want verliezen is vervelend, maar met elkaar napraten over hoe het allemaal anders had gemoeten, blijft toch een van de favoriete bezigheden van het derde. Volgende week spelen we om 10:00 uur tegen Den Dam 2 in Azewijn. Hopelijk kunnen we daar weer drie punten bijschrijven. Zien we jullie daar?

En wil je écht niets missen van het derde? Volg ons dan op Instagram: @GSV38_3