4e elftal wint eindelijk weer eens en pakt eerste punten in 2026

Ondanks dat zaterdagnacht de zomertijd zijn intrede deed, is de stemming bij het 4^e na vier nederlagen op rij inmiddels gedaald tot het vriespunt en hebben we inmiddels meer blessuregevallen dan Feyenoord. De blessurelijst in het kort, Tobo knie, Willem lies, Rinus kuit, Roel knie, Jelle enkel, Teun hamstring, Bassie rug en Tjesse tussen de oren. Ze dienen zich allen deze week in Rijnstate te melden, daar gaat een chirurg proberen van de nog goed functionerende onderdelen één of twee goede spelers te maken. Jammer dat Rinus zo blessuregevoelig is, zijn laatste blessure liep hij op na een schouderklopje! De meeste blessures ontstaan trouwens na té lang té weinig gedaan te hebben, dus vermoedelijk wordt de lijst nog wat langer. Bij de samenkomst op ons Sportpark bleek dat van de overgebleven fitte spelers de meesten nog steeds roken, Witheet had liever gezien dat ze verslaafd waren aan sport. We moesten deze zondag dus weer eens terugvallen op de jeugd en Willem had met Aron, Mats en Linus drie gedreven jonge huurlingen weten te strikken. In de kleedkamer vertelde Baco Ari dat hij zich de avond ervoor rustig gehouden had aangezien hij deze middag ook nog met het eerste elftal als reservedoelman mee moest. De zaterdagavond was daarom beperkt gebleven tot een spelletjesavond, van ‘ezeltje prik’, ‘hitster’ tot ‘4 op een rij’. Na een kort, maar helaas vrij gedetailleerd verslag van Baco Ali schudde Witheet slechts zijn hoofd en dacht “hersenen zijn zo mooi, je zou willen dat iedereen van ons die had”.

Door een blessure van Velz, nee niet Silly maar zijn vader dus, moest onze Willem noodgedwongen de fluit ter hand nemen. De grote vraag was dus, zou hij zichzelf nu ook gaan afzeiken? Onze Sammie had zich verslapen, hij dacht namelijk dat de klok terug moest, maar wist niet meer waar hij deze gekocht had. Als straf mocht hij de hele wedstrijd als grensrechter optreden.

Vanaf het begin van de wedstrijd hing er een vervelend sfeertje in het veld, vooral onze drammer Bram had het vanaf minuut één al aan de stok met zijn directe tegenstander. Die liet zich gelukkig al vrij snel wisselen, maar de onderlinge verhoudingen op het veld bleven wat verhit. Baco Ari moest bij de eerste de beste corner al snel handelend optreden om een achterstand te voorkomen. Langzamerhand kregen we wat meer vat op de tegenstander maar kwamen Jelmer en Michiel met hun schot niet langs de doelman. Na een rush over de rechterkant gooide Linus de bal bij de tweede paal waar Nelus de bal teruglegde op Donny die droog binnen schoot (1-0). Eindelijk weer eens een voorsprong voor ons en dat gaf blijkbaar wat meer vertrouwen. Bram bereikte opnieuw Donny maar nu schoot hij recht op de keeper. Even later ramde diezelfde Donny de bal vanaf het middenveld hard en hoog naar voren en waar de Arnhemse verdediging aarzelde was het Linus die goed anticipeerde en de bal hard en laag achter de doelman deponeerde (2-0). Vlak voor de rust leek de wedstrijd al in zijn definitieve plooi te vallen toen Mats met een steekbal Nelus wist te bereiken, die werd onderuitgehaald, maar onze Willem  gaf terecht voordeel, waardoor Jelmer voor het doel kwam en een hoek kon uitkiezen (3-0).

De tweede helft leek dus een formaliteit te worden, maar na elf minuten was daar al de aansluitingstreffer van Eendracht Arnhem (3-1) en leek het toch weer een echte wedstrijd te worden. Het werd nog wat feller onderling en men had het vooral op onze Bram gemunt. Hij overleefde maar ternauwernood een zware tackle op zijn benen, maar deze tegenstander had wel een flinke handtekening op zijn scheenbeen achtergelaten. Bram was in alle staten en om de wedstrijd niet uit de hand te laten lopen en Bram tegen zichzelf in bescherming te nemen werd unaniem, behalve Bram zelf dan, besloten om hem even te wisselen. Dit was als  afkoelingsperiode bedoeld, maar had bij Bram meer het effect van een mentos in een colafles. Schoenen, scheenbeschermers en scheldwoorden vlogen door de dug-out en tijdens het vloeken deelde hij ook nog mee dat we volgende week zondag niet op hem hoefde te rekenen.

Ondertussen kopte Silly Velz uit een hoekschop de bal net naast. Schoot Michiel even later opzichtig in de grond en was het opnieuw Silly Velz die de wedstrijd in het slot kon gooien, maar een voorzet van Donny raakte hij slechts half en vloog daardoor voorlangs. De laatste minuten mocht een redelijk bedaarde Bram nog even invallen en hij zou als kers op de taart nog bijna scoren ook, maar zijn schot zeilde rakelings langs de kruising, maar ook dankzij hem greep GSV zo de eerste punten van 2026. We mogen blij zijn met de drie punten, maar maandag, 2^e paasdag komt koploper v.v. Dieren 2 op bezoek, dan zal het nog veel beter moeten!