4e elftal met heel veel moeite langs tiental Eldenia 6 

Afgelopen weekend hadden een aantal van ons ‘m goed geraakt. Willem Wartaal bij een whisky proeverij in Nijmegen en (D)rammer Bram wist zaterdagmiddag tijdens werkzaamheden een gasleiding te raken. Als klapper op de vuurpijl had iemand (onze Bram wist van niets) zondagmorgen een waterleiding goed geraakt, waardoor Giesbeek e.o. het grootste deel van de dag zonder stromend water zat. Daartegenover wisten we deze ochtend tijdens de wedstrijd slechts zelden een bal goed te raken, al kwam dat deels door onkunde, deels door het stuiterballen(hoofd)veld. Na al vroeg 112 gebeld te hebben rukte onze materiaal en -brandweerman Jordi uit op zoek naar water, en had voor ons in korte tijd de DekaMarkt in Doesburg leeggeroofd. Michiel ontbrak vanwege een weekendje weg en Bassie sloeg deze zondag ook maar weer eens over, niet door gebrek aan water, maar aan doorzettingsvermogen, hij heeft blijkbaar nog steeds last van zijn knie na het koppen van ballen tijdens het volleybaltoernooi van vorige week. Onze Gerritsen kwam deze ochtend ruim te laat, hij was in afwachting van water onder de douche in slaap gevallen en zou zich pas einde eerste helft bij ons voegen. Vandaag speelden we de inhaalwedstrijd thuis tegen Eldenia 6, de vorige keer kwam onze tegenstander voor niets naar ons sportpark omdat scheidrechter Foppe het veld na eigen keuring alsnog onbespeelbaar vond. Waarschijnlijk kwamen ze daarom deze zondag slechts met tien spelers en zonder staf naar Giesbeek, maar ze kwamen in ieder geval wederom voor niets, want ze gingen zonder punten terug.

Water of géén water, scheidrechter Cees van Kampen heeft er altijd zin in en nadat hij ons dringend verzocht had om ook een grensrechter voor de tegenstander te leveren gaf hij het fluitsignaal voor de start van de wedstrijd. Onze tegenstander had, aangezien ze slechts met tien man waren, slechts één speler, maar wel hun beste, in de voorhoede gezet. Met lange ballen probeerden ze vervolgens deze rappe en technisch goede speler zo snel mogelijk te bedienen en in het begin werkte dit strijdplan prima want ons trage, niet wendbare centrale duo Lars en Bram had de groots mogelijke moeite met deze ene tegenstander. Na ongelukkig balverlies van Nelus werd deze snelle, behendige spits de diepte ingestuurd en werd Lars vervolgens overlopen en scoorde deze speler fraai uit een moeilijke hoek (0-1). Aan de overzijde was het Bram die zich meer en meer met de aanval bemoeide en niet zonder succes. Bij zijn derde poging van afstand was het dit weekend opnieuw raak voor Bram, al hielp de doelman een beetje mee door opzichtig over de bal te trappen (1-1). Lang konden we niet van deze gelijkmaker genieten, want jawel die vervelende, eenzame spits van Eldenia pingelde à la Mika Godts al onze vier verdedigers voorbij als waren het pionnen en liet vervolgens Baco Ari opnieuw kansloos (1-2). Weer hadden we de hulp van de Eldense doelman nodig, die nu een schotje van Jelmer dat eerst nog op de paal belandde zelf over de doellijn liep (2-2). Onze spits Jelle was dicht bij een treffer, maar zag zijn schot door de doelman met zijn voet gered worden. Even later was het dan toch raak voor hem en hoe. Hij schoot de bal van afstand met een prachtige boog net over de doelman in de kruising (3-2). Het was voor onze spits alweer het tweede doelpunt van het seizoen en daar was hij ontzettend blij mee. De 87-jarige oud Ajacied Sjaak Zwart had daar zo zijn eigen mening over.

 

Zo zorgde Jelle er wel voor dat we met een minieme voorsprong de rust in gingen. Hij zou na een kwartiertje in de tweede helft het strijdperk weer verlaten, want de afwas bij ’t Olde Schop wachtte op hem, oftewel borden likken deze keer. In de tweede helft gebeurde er vervolgens niet zoveel meer, al bleef de eenzame, behendige spits van Eldenia een regelrechte plaag voor ons centrale duo en wist men met kunst en vliegwerk en soms met wat hulp van Baco Ari deze speler van het scoren af te houden. Nog één schrikmomentje was er, Kees kramp? , nee gelukkig, slechts een vlieg in het oog. Nelus had vlak voor tijd nog de mogelijkheid om de uitslag een beter aanzien te geven, maar zijn zeer hoge lob viel net over de lat. Zo werd het een povere 3-2 winst tegen slechts tien van Eldenia 6, daar gaat geen water van stromen. Gelukkig voor onze lever drinken wij geen water en mocht onze Gerritsen een kannetje geven, omdat hij deze dag te laat was. Misschien is het een voorteken, maar hij had na de wedstrijd al zijn voetbalschoenen in de kleedkamer achtergelaten.