Een teleurstellende voetbalzondag voor het 3e elftal

Nadat we vorige week in de uitwedstrijd tegen Angerlo hadden gestreden voor de drie punten en uiteindelijk met de volle buit naar huis gingen, stond vandaag de wedstrijd tegen het Zieuwentse RKZVC 5 op het programma. Voorafgaand aan de wedstrijd vonden onze tegenstanders het belachelijk dat ze voor een wedstrijd in de 7e klasse maar liefst 45 minuten moesten rijden. En daar zijn wij het eigenlijk wel mee eens. Wellicht is het een idee om onze uitwedstrijd dan ook op neutraal terrein te spelen. Ergens halverwege Giesbeek en Zieuwent lijkt ons een prima oplossing!

Afgelopen donderdag stonden we met een goed humeur in de kou op het trainingsveld. En daar zagen we niemand minder dan Fenn, de rechterhand van onze assistent trainer /- coach Roel. Na een lang blessureleed stond hij eindelijk weer op het veld. Dat was zowel goed als slecht nieuws, het goede nieuws was dat Fenn weer mocht trainen. Het slechte nieuws is dat hij binnenkort niet langer de assistent trainer /- coach van Roel zal zijn. Maar dat zijn zorgen voor later, voorlopig kan Roel nog genieten van zijn rechterhand zolang het duurt. Nog meer goed nieuws was de terugkeer van Sven. Na zijn eerste training hadden we hem eigenlijk niet meer gezien of gehoord, maar daar stond hij dan eindelijk weer. Waar wij normaal gesproken zeggen: ‘tot zondag’ of ‘tot donderdag’, is het bij Sven eerder: ‘Tot de volgende keer!’ En wanneer die volgende keer is, blijft altijd een verrassing. Hij maakte de training zelfs helemaal af. Helaas was er ook minder goed nieuws. Corné ontbrak namelijk op het trainingsveld, als spelersgroep hoopten we dat hij druk bezig was met het voorbereiden van zijn hattrick, maar niets bleek minder waar. Na de derby tegen Angerlo had hij dusdanig veel last van zijn voet dat hij de hele week niet kon voetballen. Een flinke tegenvaller voor onze topscorer in wording!

Gelukkig speelden we vandaag thuis en hoefden we pas om 11:00 uur aanwezig te zijn. Dat kwam voor een groot deel van de selectie goed uit. De meeste spelers hadden namelijk nog kleine oogjes, rode ogen of waren nog niet helemaal nuchter van de avond ervoor. Zo zeiden zelfs enkele ‘nieuwkomers’ binnen het derde nog ‘Waarom ben ik weer begonnen met voetbal..’. Desalniettemin moest er eerst nog gevoetbald worden voordat we weer aan het bier mochten. Doordat we nog steeds een aardige blessurelijst hebben, konden we vandaag weer gebruik maken van de nodige gastspelers: Aron, Timo en Marijn. Melle deed voor de verandering ook wéér mee, inmiddels heeft hij zo’n status binnen het 3e dat de term gastspeler niet meer helemaal op zijn plaats is. Een definitieve transfer lijkt dan ook steeds dichterbij te komen. Bij deze bedanken we dan nogmaals onze gastspeler en Melle voor hun inzet!

Onze technische staf had gekozen voor de volgende opstelling. Hierbij was overigens geen rekening gehouden met de spelers die de avond ervoor niet hadden gedronken. Want als we die selectie als uitgangspunt hadden genomen, hadden we waarschijnlijk niet eens voldoende spelers gehad om een basiselftal op te stellen:

Maar goed, het was weer een nieuwe zondag en dat betekent voor het derde elftal inmiddels traditiegetrouw een nieuw centraal verdedigingsduo. Voor de zevende keer op rij stond er een nieuw blok achterin. Ditmaal mocht gastspeler Aron naast Mees plaatsnemen. Het duo A.M. stond klaar om de boel achterin dicht te houden, gelukkig speelde we vandaag om 12:00 P.M. Hoewel we vandaag geen beroep konden doen op Corné als speler, heeft hij zich wel in een nieuwe rol ontwikkeld. Hij nam namelijk de taken van materiaalman op zich. Nadat we de bal aan het rollen hadden gebracht, leek het erop dat beide ploegen zich afvroegen: ‘Wat doen we hier eigenlijk?’. Het bleek uiteindelijk een wedstrijd te worden waarin bijzonder weinig gebeurde en de hoogtepunten ver te zoeken waren.

Na een minuut of tien moest Jazz vanwege een blessure het strijdtoneel verlaten. Dat konden we er ook nog wel bij hebben. Verder zagen we gedurende de eerste helft hier en daar een overtreding, waarbij soms meer sprake leek van onkunde dan van een bewuste poging om de tegenstander onderuit te halen. Ook het inspelen van de bal naar iemand met dezelfde kleur shirt bleek vandaag een behoorlijke opgave. Onze opbouw zag er dan ook allesbehalve verzorgd uit. We probeerden met de ouderwetse lange bal gevaarlijk te worden, maar dat leverde weinig op. Daardoor gingen we proberen om vanuit onze achterhoede maar op te bouwen. Onze backs werden regelmatig in de problemen gebracht en het was vandaag allemaal net niet. Onze technische staf probeerde halverwege de eerste helft met een aantal ‘tactische’ wissels de wedstrijd naar onze hand te zetten. Met nadruk op probeerde, want ook dat bracht weinig verandering in het spelbeeld. Zo gingen we dan ook rusten met een gelijke stand.

In de rust werden we nog eens duidelijk op onze tekortkomingen gewezen. We moesten vooral niet te snel voor de lange bal kiezen en onze backs niet nog verder in de problemen brengen met paniekballen. De boodschap was duidelijk en: het moest beter. Ons spel was tot dan toe allesbehalve overtuigend en er was werk aan de winkel. Met de nodige aanwijzingen van de technische staf en vol goede moed begonnen we aan de tweede helft.

Eenmaal begonnen aan de tweede helft leek het spelbeeld helaas verdacht veel op dat van de eerste helft. Er gebeurde nog altijd weinig en langs de kant werd al voorzichtig gesproken over een typische 0-0 wedstrijd. Maar zoals dat wel vaker gaat in het voetbal, bleek niets minder waar. Rond de 70e minuut was daar RKZVC. Na een voorzet wist een aanvaller de bal achter onze doelman Barry te schieten. En zo stond het 0-1, ook niet geheel tegen de verhouding in. Daarmee leken de drie punten richting Zieuwent te gaan. Onze technische staf probeerde met een laatste wissel nog iets te forceren en ons in de slotfase van de wedstrijd een slotoffensief te bezorgen. Helaas bleef ook dat zonder resultaat. We kwamen niet meer echt gevaarlijk voor het doel en moesten toezien hoe de tijd langzaam wegtikte.

En zo kwam er een einde aan onze ongeslagen reeks op het bladerige hoofdveld. Na een wedstrijd waarin we zelf weinig wisten te creëren, moesten we uiteindelijk een 0-1 nederlaag slikken. We waren wel dichtbij, om voor het eerst dit seizoen de 0 te houden. Maar het mocht niet zo zijn. Onze vrienden uit Söwent vonden ons blijkbaar wel griezels uit Griezelbeek. Geen idee waar dat vandaan kwam, maar dat terzijde. Het was een wedstrijd zonder al te veel hoogtepunten, maar gelukkig wel met een aantal leermomenten die we mee moeten nemen naar volgende week.

Volgende week staat er opnieuw een uitwedstrijd op het programma. Om 11:00 uur nemen we het in Zeddam op tegen vv Montferland 4. Helaas heeft onze assistent trainer /- coach Roel ervoor gekozen om wat minder bier te gaan drinken. Een keuze die we als spelersgroep uiteraard respecteren, maar waar we toch onze vraagtekens bij zetten. Binnen het derde elftal geldt namelijk een belangrijke ongeschreven regel: je moet een goede derde helft kunnen leveren. Lukt dat niet, dan moet je in ieder geval goed kunnen voetballen. Wij vinden dat deze regel ook voor onze technische staf geldt. Volgende week zullen we zien welke kant het opgaat. Pakt het derde de drie punten, dan weten we dat Roel zijn trainerskwaliteiten heeft laten spreken. Gaan we opnieuw onderuit, dan moet Roel toch écht maar beginnen om weer ‘veel’ bier te drinken.

Wordt vervolgd in Zeddam!