5e elftal delft het onderspit tegen koploper.

Na een avondje vechten tegen de bierkraan, moesten we de volgende ochtend aantreden tegen de trotse koploper van onze kelderklasse, DVV 9. Nu de weersomstandigheden zicht- en voelbaar beter worden, nemen de afmeldingen gestaag af en kunnen we zelfs zonder gastspelers uit. Echter werd ons van hogerhand vriendelijk maar toch dringend verzocht Michiel op te nemen in onze selectie, daar hij broodnodig (kilo)meters moest maken om snel fitter te worden, en waar kan dat dan beter dan in het elftal waar je het meeste achter de tegenstander aanloopt? Geen problemen deze keer dus met spelers, dus dan maar verder met onze wekelijkse grensrechter-soap. Toen Jordy vanmorgen in de spiegel keek, zag hij nog wel een redelijk bekend gezicht, maar zag deze er uit alsof hij vijf rondjes door Rico Verhoeven door de boksring was geschopt en geslagen. (trouwens waarom noemen ze dat boksring, als deze vierkant is ?) Wat hem overkomen was, wist hij niet meer, maar raden kunnen we het wel. Ooit dacht hij dat drinken een slechte voorbereiding voor het vlaggen was, dus toen is hij maar gestopt met denken. Hij kwam deze ochtend dus alleen mededelen dat hij te gehavend was om te vlaggen, als pleister op de wonde, (die had hij beter op zijn gezicht kunnen plakken), had hij wel een kratje bier voor ons meegenomen. Gezegd moet worden dat zijn smoezen wel steeds inventiever worden, Witheet kan dan ook niet wachten welke we volgende week voorgeschoteld krijgen.

Jelle, die i.v.m. zijn werk, alleen de eerste helft mee kon doen, was not amused toen hij door Willem toch in de wissel gezet werd. Gelukkig was Bassie er als de kippen bij om zich op te offeren, scheelt toch weer 45 minuten (angst)zweet. Voor deze topper hadden de Thielen extra een topscheidsrechter laten invliegen en deze gaf, onder het oog van een handvol toeschouwers, iets voor tienen de wedstrijd vrij. Vanaf het begin merkten we al dat het met jeugdspelers doorspekte DVV beschikte over meer voetballend vermogen én vooral veel meer snelheid en dat deze ochtend dus vooral een beroep gedaan zou worden op onze inzet.  In het begin van de wedstrijd was het Baco Ari die ons een paar maal met knappe reddingen in de wedstrijd hield. Hij had dan ook zondagnacht wat energie kunnen besparen. Even later moest hij opnieuw handelend optreden toen Nelus bij een terugspeelbal een tegenstander over het hoofd zag. We bleven tegen deze sterke tegenstander redelijk op de been en wisten zelfs een aantal hoekschoppen af te dwingen, helaas zijn we zelden doeltreffend bij dergelijke standaardsituaties. Toch kwamen we op voorsprong toen Michiel aan de linkerkant aan een flinke solo begon, vervolgens ook nog een aantal spelers in de zestienmeter passeerde en uiteindelijk de bal panklaar voor Nelus legde, die de bal gecontroleerd binnenschoot (1-0). Even was DVV van slag en kregen we zelfs kansen op meer, Michiel schoot hard op de paal en Jelle zag een boogballetje nog net gered worden door de Duivense doelman en een schot van Bronkie werd door een veldspeler nog van de doellijn gehaald. Voor de rust ging het toch nog mis, onnodig balverlies op het middenveld leidde de 1-1 in en onoplettendheid bij een snel genomen vrije trap betekende dat we zelfs met een achterstand de rust in gingen (1-2).

Na de rust kwamen frisse wissels om te proberen het tij te keren. Alle hoop was natuurlijk gericht op Bassie, zou hij twee wedstrijden op rij kunnen schitteren of werd het toch weer vanouds schutteren ? De tweede helft was duidelijk van een minder niveau, wel nam de irritatie in het veld gestaag toe. Zo was Michiel wel klaar met al die jonge snelle tegenstanders en onder zijn supervisie achtervolgden vier van onze spelers, als een bloeddorstige troep wolven, één DVV speler en het was een godswonder dat deze speler er zonder kleerscheuren afkwam. Alles leek erop dat er aan de ruststand geen verandering meer zou komen, maar vlak voor tijd kregen we nog een vrije trap toegekend, een aantal meters buiten de zestien. Michiel nam de honneurs waar en lepelde de bal in de zestien, waar de kopsterke Bronkie de bal jammer genoeg voor zijn voeten kreeg en deze net naast de verkeerd kant van de paal plaatste. Niet de gelijkmaker dus, maar aan de andere kant maakt DVV aan alle onzekerheid een eind, een geplaatste kopbal was Baco Ari te machtig en zo kon de koploper weer een zege bijschrijven (1-3). Ondanks dit verloren gevecht zijn we toch een stuk beter uit de strijd gekomen dan Jordi.