4e elftal afgedroogd door kampioen Spero 10. 

Na de beschamende nederlaag tegen RKSV Driel (7-0), de gênante vertoning tegen hekkensluiter Niftrik (3-1 verlies) en het goede herstel met een knappe 3-2 zege tegen het altijd lastige MASV was afgelopen zondag de ongenaakbare, ongeslagen kampioen Spero 10 onze tegenstander.  Een tegenstander die vooraf al bij velen van ons angst inboezemde. Doelman Sàchel melde zich daarom in de ochtend af, nadat hij het doelsaldo van Spero gezien had (+71), mid-mid Nelis had zich vrijwillig gemeld voor overwerk op de zondag, dan wordt hij tenminste niet overlopen en topscorer Lietie bedankt sowieso altijd voor KANSloze wedstrijden. Daarnaast hadden we ook niet de beste voorbereiding met op de zaterdagavond het feest van Willem en Pieter, die toevallig beiden op deze zondag 25 jaar werden. Ik hoor jullie denken, ja dat is toch logisch bij een tweeling, … nou dat is niet altijd zo weet ik uit ervaring. Ik heb namelijk twee dochters, ook een Tweeling…. die ander is Leeuw.

Opvallend (of juist niet) is het dat op dit soort gelegenheden de opkomst beduidend hoger ligt dan bij trainingen en wedstrijden. Deze avond kwam het loopvermogen van ober Sven ons wel goed van pas, al overdreef hij wat, want zelfs Augie kon hem dit keer niet bijhouden. Alles zat tegen, Spero had ook nog eens de wedstrijd flink vervroegd naar 12:30, dus moesten we al om 11:15 verzamelen op ons Sportpark en na de traditionele probleempjes, …waar zijn de shirts, …wie heeft de sleutel van het ballenhok, …blijven we wel of niet op Bassie wachten,  vertrokken we dan eindelijk, mét shirts en Bassie, maar zonder goed gevoel richting Elst.

Daar kregen we als laatste domper ook nog te horen dat we op kunstgras moesten spelen. Versterkt met twee jonkies, Damian en Sven, gingen we als David tegen Goliath het veld in en gezegd moet worden in het eerste deel van de wedstrijd wisten we ons nog redelijk te handhaven. Het duurde zelfs tot de 20e minuut voordat Spero een bres in onze defensie sloeg (1-0).  Daarna hadden we wat hulp van de scheidsrechter die bij een missertje van Bjorn het doelpunt toch afkeurde, maar in de 30e minuut was het dan toch weer raak (2-0). Bjorn revancheerde zich door net voor de rust een slecht genomen strafschop, met de langstdurende aanloop ooit, te keren.

Een redelijke ruststand vanuit ons standpunt gezien, maar na de rust zou het helemaal mis gaan.  Ondanks twee frisse spelers, Willem (?) en Rinus,  in de ploeg moesten we lijdzaam toezien dat Spero een tandje bijschakelde. Eerst vloog een bal via de paal nog in de handen van Bjorn, maar daarna ging het hard, ondanks dat Bjorn nog een aantal reddingen verrichte vlogen de doelpunten binnen en vlogen wij alleen richting bank bij de ingelaste drinkpauzes.

De aangewezen doelman van Spero had het een stuk makkelijker en zag alleen een lobje van Bassie over het doel verdwijnen.

Uiteindelijk liep Spero uit naar een 11-0 zege en dropen wij, niet van het zweet, maar van schaamte af naar Giesbeek. Toch heel veel dank aan Damian en Sven voor het feit dat ze ons deze zondag uit de brand geholpen hebben !.

Volgende week onze laatste wedstrijd, thuis tegen VDZ 6, nog één keertje opladen en daarna het seizoen gezellig afsluiten met biertje, muziek en barbecue, ….dus ik verwacht géén afmeldingen.